น้ำตาหอยทาก : พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

Lyric

>เธอบอกว่ารักนั้นกินไม่ได้
เธอไม่เข้าใจ
ยามรักไม่กินก็อิ่ม
ลองทบทวนดูสัมผัสอ่อนนิ่ม
ไม่อิ่มไม่หิวพร่ำเพ้อรำพัน
>เพ้อรำพัน
รำพันว่าฉันรักเธอ
เพ้อรำพัน
ตรงนี้ตรงนั่นหนักหนา
เพ้อรำพันไปต่างต่างนานา
นานานานานานานานา
อยู่นานสองนาน
>เธอบอกว่ารักแล้วมักร้องไห้
เธอไม่เข้าใจ
ร้องไห้เพราะใจต้องการ
ได้รักมาครองให้ยั่งยืนนาน
จึงหวั่นจึงไหวเพราะใจหมายปอง
>คืนเงียบเหงาแสงดาวบ่ายเบี่ยง
ได้ยินเสียงนกในหัวใจเราร้อง
เห็นน้ำตาหอยทากหลั่งนอง
เมื่อถูกเหยียบย่ำ
เปลือกบางบางก็แตกสลาย
เหมือนดั่งใจฉันที่มันต้องแตก
มันร้าวมันแหลก
ยามจนเธอทนไม่ได้
ไม้เท้ายอดทองถือครองด้วยใจ
ไม่ใช่ด้วยเงินหรือหน้างดงาม
>หน้างดงาม
งดงามเมื่อยามเป็นสาว
ระยะยาว
ความสาวก็เพียงสั้นสั้น
ระยะปลาย
ร่างกายก็หย่อนก็ยาน
หย่อนหย่อนยานยาน
ที่อยู่กันนานเพราะฉันรักเธอ

>คืนเงียบเหงาแสงดาวบ่ายเบี่ยง
ได้ยินเสียงนกในหัวใจเราร้อง
เห็นน้ำตาหอยทากหลั่งนอง
เมื่อถูกเหยียบย่ำ
เปลือกบางบางก็แตกสลาย
>เหมือนดั่งใจฉันที่มันต้องแตก
มันร้าวมันแหลก
ยามจนเธอทนไม่ได้
ไม้เท้ายอดทองถือครองด้วยใจ
ไม่ใช่ด้วยเงินหรือหน้างดงาม
>หน้างดงาม
งดงามเมื่อยามเป็นสาว
ระยะยาว
ความสาวก็เพียงสั้นสั้น
ระยะปลาย
ร่างกายก็หย่อนก็ยาน
หย่อนหย่อนยานยาน
ที่อยู่กันนานเพราะฉันรักเธอ

>เพ้อรำพัน
รำพันว่าฉันรักเธอ
เพ้อรำพัน
ตรงนี้ตรงนั่นหนักหนา
เพ้อรำพันไปต่างต่างนานา
นานานานานานานานา
อยู่นานสองนาน
>เพ้อรำพัน
รำพันว่าฉันรักเธอ
เพ้อรำพันตรงนี้ตรงนั่นหนักหนา
เพ้อรำพันไปต่างต่างนานา
นานานานานานานานา
อยู่นานสองนาน.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *