704 : ดาจิม

Lyric

เช้านี้เร่งเร้า
เอาแปดโมงเช้าครับ
เมื่อคืนไปเล่นคอนเสิร์ต
แล้วตอนนี้เพิ่งกลับ
ความจริงไม่อยากกลับ
ยังอยากอยู่ต่อครับ
แต่ที่ต้องกลับ
เพราะอยู่ไม่ได้จริงจริง
เมื่อคืนเล่นคอนเสิร์ต
อยู่ที่ผับผับหนึ่ง
จังหวัดกำแพงเพชร
ผมโชว์เสร็จตีหนึ่งครึ่ง
ด้วยความเหนื่อยล้า
แล้วกลิ่นตัวเหม็นหึ่ง
รีบบึ่งรถกลับ
จะมาอาบน้ำที่โรงแรม
โรงแรมแห่งนี้
ค่อนข้างเก่าแก่
อยู่ไม่ห่างกับวัดร้าง
ระงมด้วยเสียงตุ๊กแก
น่าจะเก่ากว่าสิบปี
ขาดคนดูแล
แต่ที่แน่แน่
ของทุกอย่างเก่าเหลือเกิน
เดินอยู่ในโรงแรม
ด้วยความหดหู่
เงียบสงัดและวังเวง
ทำให้ขนลุกซู่
เหลือบไปเห็นรูปภาพเก่า
ที่หน้าลิฟท์แขวนอยู่
อู้ฮู้ ภาพโบราณมากเลย
ผมรีบกดลิฟท์
แล้วลิฟท์ก็เปิดทันที
ผมรีบเข้าลิฟท์
แล้วกดชั้นเจ็ดอย่างด่วนจี๋
อากาศในลิฟท์
แสนอับชื้นเต็มที่
ถึงชั้นเจ็ดพอดี
ก็รีบเข้าห้องทันใด
ผมถอดเสื้อผ้า
แล้วอาบน้ำอย่างไว
สระผมแล้วเอาสบู่
มาถูตัวขัดขี้ไคล
อาบน้ำเสร็จก็เช็ดตัว
ด้วยความสบายใจ
พรุ่งนี้เที่ยงเมื่อไหร่
จะเช็คเอ้าท์กลับกรุงเทพ
พอเสร็จภารกิจ
ผมรีบปิดไฟนอน
แอร์ในห้องเย็นฉ่ำ
มันช่วยดับความร้อน
พอหลับได้ไม่นาน
ดันมาฝันเรื่องหลอน
ได้ยินเสียงหมาหอน
ในความฝันเรา
ฝันก็คือฝัน
นั่นเป็นแค่ความฝัน
ผมสะดุ้งตื่นทันที
เพราะเกิดเหตุอัศจรรย์
ก็ฝักบัวในห้องน้ำ
มันดันไหลดังลั่น
ใครกันนะ
ผมนอนคนเดียวนี่หว่า
ผมลุกทันทีตรงไปที่ห้องน้ำ
เวลาตอนนั้น
ซักประมาณตีสาม
พอไปถึงห้องน้ำ
หัวใจผมเต้นตูมตาม
ก็พื้นห้องน้ำ
มันแห้งสนิทผมตกใจ
อะไรกันว่ะ
หรือว่าผมหูฝาด
รู้สึกไม่ดี
แล้วใจมันแป้วฉี่จะราด
ผมรีบข่มตานอน
มีอาการขี้ขลาด
เอาผ้าห่มมาคลุมโปง
เมื่อไหร่จะเช้าซักที
ชั่วอึดใจเดียว
ผมได้กลิ่นเหม็นเน่า
เหม็นกลิ่นซากสัตว์
เหม็นเน่าซากเก่า
ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม
เริ่มเปลี่ยวเริ่มเหงา
เปิดไฟค้นหาซากเน่า
ก็ไม่เจอต้นตอ
สอดส่ายสายตา
ไปที่ประตูและหน้าต่าง
ก็เห็นหญิงสาวชุดขาว
ผมยาวลางลาง
ผมอยู่ชั้นเจ็ด
แต่เธอมาลอยผ่านหน้าต่าง
แล้วภาพเธอก็เลือนลาง
จางหายไปกับตา
ผมลุกทันที
ด้วยความเร็วสุดเหวี่ยง
ด้วยความตกใจ
เกือบหัวทิ่มตกเตียง
พอถึงหน้าต่าง
มองออกไปไม่มีระเบียง
เพียงแค่นั้นแหละ
ประสาทกินทันที
ไม่ไหวแล้วครับ
ผมเปิดไฟนอน
ให้มันสว่างไว้
เพราะความมืดทำให้หลอน
ไม่รู้จะทำยังไง
เลยท่องคาถาชินบัญชร
สวดมนต์ขอพร
ให้พระคุ้มครอง
พระสงฆ์องค์เจ้า
ช่วยผมด้วยครับ
ผมสวดไม่ทันไร
อยู่ดีดีไฟก็ดับ
หลับไม่ลงแล้วครับ
ผมอยากจะบ้าตาย
เธอคนนั้นทำให้เรา
หัวใจแทบวาย
ผมได้ยินเสียงครวญคราง
เสียงผู้หญิงร่ำไห้
สาวใหญ่คนนั้น
นั่งอยู่ปลายเตียงผมเอง
ผมท่องนะโมตะสะ
เฮ้อ ภะคะวะโต
เธอนั่งจ้องผมเบ้าตาลึกโบ๋
ผมขยับตัวไม่ได้
คล้ายกับโดนล่ามโซ่
พุทโธ ธรรมโม
เมื่อไหร่จะเช้าซักที
สิ่งที่เราเห็น
นั้นมันคืออะไรกัน
เสียงที่ได้ยิน
มันน่ากลัวจนตัวสั่น
กลิ่นที่ได้รับ
มันเป็นกลิ่นอะไรนั่น
เรื่องจริงหรือความฝัน
ภาพยังจำติดตา
สิ่งที่เราเห็น
นั้นมันคืออะไรกัน
เสียงที่ได้ยิน
มันน่ากลัวจนตัวสั่น
กลิ่นที่ได้รับ
มันเป็นกลิ่นอะไรนั่น
เรื่องจริงหรือความฝัน
ภาพยังจำ อะไรวะ

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *